Μία υποκατηγορία των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης είναι οι εκφυλιστικές, οι οποίες φθείρουν σταδιακά τη σπονδυλική στήλη με το πέρασμα των χρόνων. Αποδίδονται σε κληρονομικούς παράγοντας, σε κακή στάση σώματος και στη διαρκή καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης είτε λόγω της φύσης της εργασίας του ασθενούς είτε εξαιτίας άλλων νόσων.
Οι εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης μπορούν να επηρεάσουν κάθε δομή της και συγκεκριμένα τους δίσκους, τα οστά και τους χόνδρους, προκαλώντας πόνο και δυσκαμψία στην πλάτη και στην οσφυϊκή χώρα.
Σε αυτή την υποκατηγορία κατατάσσεται, μεταξύ άλλων, η στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μυελοπάθεια ή νευρογενή διαλείπουσα χωλότητα και προκαλεί πόνο στα ισχία και στους μηρούς, ιδίως μετά από περπάτημα κάποιας ώρας.
Μία άλλη εκφυλιστική πάθηση είναι η αρθρίτιδα που εκδηλώνεται με πόνο και δυσκαμψία. Η οστεοαρθρίτιδα μάλιστα είναι ο τύπος που συναντάται συχνότερα. Παράλληλα, η μηχανική τριβή του χόνδρου με τις αποφυσιακές αρθρώσεις προκαλούν οστεόφυτα.
Οι παθήσεις στις ρίζες των νεύρων είναι ακόμα μία εκφυλιστική πάθηση η οποία πυροδοτείται από τις κήλες στους δίσκους, τα οστεόφυτα και τους παχυνόμενους συνδέσμους που συμπιέζουν τον νωτιαίο μυελό και τις ρίζες των νεύρων. Ως αποτέλεσμα παρουσιάζεται πόνος, αδυναμία και μούδιασμα στην περιοχή που εντοπίζεται το πρόβλημα.
Άλλη μία εκφυλιστική πάθηση είναι η μυελοπάθεια. Σε αυτή την περίπτωση αποδυναμώνεται η λειτουργία του νωτιαίου μυελού να αποστέλλει σήματα από τον εγκέφαλο στο σώμα.
